Oorsprong en oprichting van Schulze Pollmann
De geschiedenis van Schulze Pollmann begint in 1928, toen twee Duitse pianobouwers, Paul Pollmann en Albert Schulze, besloten hun krachten te bundelen. Beiden waren opgeleid in de strenge traditie van de Duitse pianobouw, maar zij werden aangetrokken door de culturele en artistieke bloei in Italië. Zij vestigden zich aanvankelijk in Bolzano (Bozen), een stad in Zuid-Tirol die door haar tweetalige karakter de perfecte brug vormde tussen de Germaanse en Latijnse cultuur.
De filosofie van Schulze en Pollmann was ambitieus: zij wilden de onverwoestbare stabiliteit en mechanische nauwkeurigheid van Duitse piano’s combineren met de warmte en de esthetische flair van het Italiaanse design. In de beginjaren was de productie kleinschalig en ambachtelijk, waarbij elk instrument met uiterste zorg werd samengesteld. De oprichters geloofden dat een piano niet alleen een machine was om geluid te produceren, maar een klankkast die moest resoneren met de emotie van de speler. Deze vroege focus op materiaalselectie en de akoestische eigenschappen van zangbodemhout legde het fundament voor wat later een van de meest gerespecteerde Italiaanse pianomerken zou worden.