Oorsprong en oprichting van Pleyel
Ignace Joseph Pleyel (1757–1831), geboren in Oostenrijk, was een leerling van Haydn en een gevierd componist en pianist. Hij vestigde zich in Frankrijk na de turbulente Napoleontische tijd, waar hij naast zijn muzikale carrière een muziekuitgeverij begon. In 1807 richtte hij in Parijs samen met zijn zoon Camille Pleyel een pianofabriek op. Camille, zelf een begaafd pianist en vriend van Chopin, nam de dagelijkse leiding op zich en zorgde voor een sterke artistieke en commerciële ontwikkeling. De fabriek groeide al snel uit tot een van de belangrijkste van Europa en werd bekend om zijn innovatieve benaderingen en verfijnde instrumenten. Naast het bouwen van piano’s was de familie Pleyel nauw verbonden met de Parijse muziekscène: de beroemde Salle Pleyel werd in 1830 opgericht als concertzaal en groeide uit tot een centrum voor de Franse en internationale muziekcultuur. Deze combinatie van instrumentenbouw en muziekpromotie maakte van Pleyel een uniek en invloedrijk merk dat al vroeg zijn stempel drukte op de Europese pianocultuur.